
Paradox is het tweede deel in de Cash en Colcord-serie. Het eerste deel – Uitgestorven – las ik met veel plezier en gaf ik vijf sterren. Dit deel, dat Douglas Preston samen met zijn dochter Aletheia schreef, was van een minder hoog niveau.
Hoewel de cover suggereert dat er weer Neanderthalers in voorkomen, spelen zij geen rol en worden ze slechts zijdelings benoemd. Cash en Colcord krijgen nu met iets heel anders te maken. Er gebeuren vreemde dingen in de wildernis van Colorado. Een zonderlinge goudzoeker wordt gemarteld en op rituele wijze vermoord. Tegelijkertijd wordt een heilig artefact van het christendom toegetakeld. Hebben deze zaken met elkaar te maken? Helemaal als een ruimtebioloog die zich bezighoudt met UAP’s (Unidentified Anomalous Phenomenon, vroeger UFO) op eenzelfde rituele manier wordt vermoord. Wat volgt, is een zoektocht naar de dader, maar of die nu in een geheim genootschap of bij een gezelschap van UFO-onderzoekers zit, is de grote vraag…
Dit was een onderhoudend boek, een prima thriller, maar het had niet het op-het-puntje-van-je-stoel-zitten-sfeer. Daarvoor liep de spanning niet hoog genoeg op en viel de vaart van het verhaal af en toe te veel stil met scenes die prima waren om te lezen, maar niet zoveel toevoegden. Zo werd een verdachte uit de gevangenis opgehaald en lees je van alles over donutsetende en koffiedrinkende agenten en lijkt dit tafereel te leiden tot een climax. Maar holadijee, de verdachte stapt in de auto en rijdt weg…
De karakterontwikkeling was prima. We komen weer een beetje meer te weten over beide hoofdpersonen en de dynamiek tussen hen beiden is boeiend.
Het boek leest makkelijk weg. En hoewel er soms wat gemixt wordt tussen het gebruik van voor- en achternamen, is het prima te volgen. Het plot is ietwat over de top, maar is te verwachten van de hand van deze auteur. Helemaal vernieuwend is het niet, want het bovennatuurlijke komt wel vaker terug in zijn thrillers. Denk alleen maar aan Het duivelsplateau (Nora Kelly) dat ook een linkje met UFO’s heeft.
Kortom, een verhaal met plussen en minnen dat onderhoudend genoeg was. Het boek eindigt met een voorproefje voor het derde deel. Hopelijk vinden de auteurs dan weer de briljante teneur van Uitgestorven terug. Hoe dan ook zal ik ook naar dat deel weer reikhalzend uitkijken.

