Nieuwe bruid, nieuwe puzzel, zelfde vloek. Het tweede deel in de Verloren bruid-serie

Wanneer Sonya MacTavish het enorme Victoriaanse landhuis aan de kust van Maine erft, heeft ze geen idee dat het in het huis spookt. De voetstappen die ze ‘s nachts hoort, de deuren die dichtslaan, de muziek die opeens speelt, het zijn geen verzinsels van haar verbeelding. In haar dromen ziet ze glimpen van het verleden. In het heden vindt ze portretten van bruiden. En als ze visioenen krijgt van een antieke spiegel, voelt ze dat er duistere familiegeheimen zijn.

Op een avond verschijnt de spiegel aan Sonya en glijdt ze er door heen, het verleden in. Ze ziet een bruid die vermoord wordt op haar trouwdag, de gouden ring van haar vinger gescheurd. Het is een gebeurtenis die zich keer op keer zal afspelen – een eeuwenoude vloek – en een puzzel die ze moet oplossen als ze enige kans wil hebben de vloek te verbreken.

Lees hier een fragment