Het allereerste boek dat ik als leesambassadeur voor Feniksboeken heb gelezen, is Fluistering van de zielen/Schaduw van de onzichtbaren van Sandra J. Paul. Dit boek volgt Leonora Saint-Clair, de erfgenaam van Mortem Academy, Sebastian Gladstone, een student aan Mortem en Samuel West/Belial. Bij de laatste kom je er tijdens het lezen achter wat hij met het verhaal te maken heeft. Na de dood van Leonora’s moeder vindt een hele reeks gebeurtenissen plaats.
Fluistering van de zielen
Ik ben begonnen met Fluistering van de zielen. Dit zijn de ontstaansverhalen van Leonora, Sebastian en Samuel. Leonora bereidt zich al haar hele leven voor op het overnemen van Mortem Academy. Wanneer haar moeder plotseling overlijdt door van de klokkentoren af te springen, wordt Leonora vergezeld door de Zielen. Ze ontdekt dat haar familie al eeuwenlang vervloekt is. Sebastian, een laatstejaars student aan Mortem Academy, is getuige van de dood van Leonora’s moeder. Hij vertelt dit tegen niemand en gaat terug naar zijn vaders huis. De schaduwen volgen hem en dreigen alles kapot te maken. Het lot verbindt Leonora en Sebastian, wordt het liefde of macht?
Het leek mij het meest logisch om met Fluistering van de zielen te beginnen. Ik wilde eerst graag Leonora, Sebastian en Samuel leren kennen. Je leest dus ook vanuit drie perspectieven. Ik merkte meteen weer de soepele en vlotte schrijfstijl van Sandra J. Paul op. Het boek staat geadverteerd als een dark academia-thriller, en dark was het zeker. De illustraties in het boek dragen echt goed bij aan de sfeer. De zwarte pagina’s en mooie foto’s maakte het echt helemaal af. Ik zag Mortem Acadamy echt als een donkere plek voor me. Wel had ik graag nog wat meer van het academia-aspect willen zien.
Toch was er iets in het verhaal dat me niet kon pakken. Ik moest echt even goed inkomen en ik kon me niet zo makkelijk inleven in Leonora. De gesprekken die ze met mensen voerde, voelde geforceerd en niet oprecht. Ook kon ik haar keuzes niet echt begrijpen. Ik vond Sebastian aan de andere kant wel een leuke en sympathieke man.
Ik voelde wel veel medeleven met Samuel. Langzamerhand kom je erachter wat hij met het verhaal van Leonora en Sebastian te maken heeft. Ik vond Samuels verhaal verdrietig en interessant, waardoor ik zijn keuzes goed kon begrijpen.
Het verhaal speelt zich af in 1904, dus er is wat vrouwenhaat in te verwachten. Naar mijn mening waren de beschrijvingen van de onvrijwillige seks iets te heftig en ik werd hier dus ook erg oncomfortabel van. Dit leidde mij ook af van het lezen. Wel goed om te vermelden dat deze haat niet de mening van de auteur is.
Toen ik klaar was met dit gedeelte, had ik nog geen idee waar de ontknoping over zou kunnen gaan. Er was voor mijn gevoel nog niet echt een mysterie.
Schaduw van de onzichtbaren
Daarna ging ik door met Schaduw van de onzichtbaren. Dit is het liefdesverhaal van Leonora en Sebastian en het verhaal van de demon Belial. Het speelt zich een paar maanden later af, aan het begin van het nieuwe schooljaar. De vader van Leonora is haar aan het klaarstomen om de nieuwe rector te worden en Sebastian komt terug als professor. Deze kant van het verhaal begon voor mij met best wel veel herhaling van het vorige verhaal. Ook had ik het gevoel dat ik deze kant helemaal niet gesnapt had als ik niet eerst Fluistering van de zielen gelezen had. Het voelde dus meer als een vervolg. Na een tijdje pakte het verhaal me weer en kon ik dus weer lekker doorlezen. Maar ik vond Sebastian niet zo leuk meer, ik vond hem een beetje arrogant geworden.
Toen kwam de ontknoping. Na Schaduw van de onzichtbaren gelezen te hebben, had ik wel een idee waar het over kon gaan. Ik was meganieuwsgierig, maar helaas voelde deze ontknoping een beetje als een anti-climax voor mij. Ik hoopte heel erg dat Leonora een andere keuze zou maken.
Ondanks de kritiekpuntjes heb ik wel echt weer genoten van het verhaal. Sandra J. Paul heeft een heerlijke schrijfstijl waardoor ik haar boeken altijd weer snel uit heb. Ik vond Samuel/Belial het leukste personage en ik kon ook wel echt met hem meevoelen, ook al had ik dat bij Leonora wat minder. Ik heb er erg van genoten. Ik geef het 3 sterren.
